Στις ημέρες μας η παρουσία του συντρόφου που γίνεται πατέρας θεωρείται σημαντικό τόσο στην εγκυμοσύνη – τοκετό όσο και στην λοχεία . Η συνταύτιση για τον ίδιο σκοπό αλλά και η αρμονική σχέση του ζευγαριού δημιουργεί στην έγκυο γυναίκα αλλά και αργότερα στην λεχώνα , αίσθημα ασφάλειας , ψυχοσυναισθηματικής ισορροπίας , απομακρύνοντας από το μυαλό της άγχη , προβληματισμούς και ανησυχίες. Η συμμετοχή και των δύο σε συζητήσεις σχετικά με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό δημιουργεί κλίμα ηρεμίας και η γυναίκα βιώνει ευχάριστα συναισθήματα αφού βλέπει ότι ο σύντροφος /σύζυγος θέλει να μετέχει ενεργά στην ομαλή εξέλιξη του τοκετού και στην γέννηση ενός υγιούς μωρού.
Ο μελλοντικός πατέρας θα πρέπει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένος από τη στιγμή που θα πιάσουν την γυναίκα του οι πόνοι και θα πρέπει να μεταφερθεί στο μαιευτήριο . Θα πρέπει να την εμψυχώσει , να τη βοηθήσει να ετοιμασθεί για τη δύσκολη στιγμή του τοκετού . Εκεί θα πρέπει να την ενθαρρύνει και να την αφήνει να εκφρασθεί όπως εκείνη επιθυμεί .
Στην περίοδο της λοχείας , ο πατέρας θα πρέπει να έχει υπομονή , αφού οι συνήθειες και η καθημερινή πρακτική της οικογένειας πλέον αλλάζουν.
Θα πρέπει να μετέχει στην καθημερινή φροντίδα του παιδιού, να δίνει στο νεογέννητο την αγάπη και τη στοργή του αλλά παράλληλα να στηρίζει ψυχολογικά την γυναίκα του , να συζητάει μαζί της τι την απασχολεί , να την κατανοεί, να μοιράζεται μαζί της τα άγχη και τους προβληματισμούς της χωρίς να την κατακρίνει και να την απομονώνει.
Αναντίρρητα, μετά τον ερχομό του νέου μέλους στην οικογένεια το πρώτο «σοκ» το παθαίνουν οι μπαμπάδες . Αν όμως είναι σωστά ενημερωμένοι και εξοικειωμένοι με την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και την περίοδο της λοχείας , θα βιώσουν με χαρά την πατρότητα και θα βοηθήσουν τη γυναίκα τους να ανταπεξέλθει σε αυτήν την ευχάριστη αλλά δύσκολη χρονική περίοδο.
